درند
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
درند. [ دُ رُ ] (اِخ ) ده کوچکی است از دهستان بهاباد بخش بافق شهرستان یزد واقع در ٧٢ هزارگزی شمال باختری بافق و ١٣ هزارگزی راه بهاباد به جزستان . آب آن از چشمه و قنات و راه آن مالرو است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ١٠).
درند. [دَ رَ ] (اِ) شکل و صورت و شمایل . (جهانگیری ). شکل و شمایل و صورت . (برهان ) (آنندراج ). ◄ مانند و سان، چنانکه گویند: فلک درند؛ یعنی فلک سان و فلک مانند. (برهان ) (آنندراج ). مثل و مانند و سان و مشابهت . ◄ رسم و طرز و روش . (ناظم الاطباء).