درنگ جستن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
درنگ جستن . [ دِ رَ ج ُ ت َ ] (مص مرکب ) درنگ خواستن . مهلت طلبیدن . آسایش خواستن . فرصت جستن . فرصت نگاه داشتن . مماطله کردن . اهمال کردن . تأخیر خواستن : نیاساید و برنگردد ز جنگ ترا چاره در جنگ جستن درنگ . فردوسی . همان من ترا یار باشم به جنگ به روز شتابت نجویم درنگ . فردوسی . چنین گفت هومان به پیران که جنگ همی جست باید چه جویی درنگ . فردوسی . هنر یافته مردجنگی به جنگ نجوید گه رزم جستن درنگ . فردوسی . تهی کرد و شد با سپه سوی گنگ بهانه نجست وفریب و درنگ . فردوسی .