درچکانیدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
درچکانیدن . [ دَ چ َ / چ ِ دَ ] (مص مرکب ) چکانیدن . تزریق . صفت دارویی که به زراقه درچکانند : بگیرند انذروت مدبر و نشاسته و اسفیداج و همه را بیامیزند وبه شیر حل کنند و درچکانند. (ذخیره ٔ خوارزمشاهی ). صدف وار باید زبان درکشیدن که وقتی که حاجت بوددرچکانی . سعدی . رجوع به چکانیدن شود.