دریازیدن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دریازیدن . [ دَرْ دَ ] (مص مرکب ) یازیدن . آهنگ کردن .قصد کردن . خود را کشیدن بقصد بلند شدن : به در او دو هفته خدمت کن وز در او به آسمان دریاز فرخی . پیلی چو درپوشی زره شیری چو برتابی کمان ابری چو برگیری قدح ببری چو دریازی بزین . فرخی . سه سوار... در مقابل امیر افتادند امیر دریازید و یکی را عمود بیست و پنج منی بر سینه زد. (تاریخ بیهقی چ ادیب ص ١١٢).