دریوزه کردن

دریوزه کردن . [ دَرْ زَ / زِ ک َ دَ ] (مص مرکب ) گدایی کردن . تکدی . صدقه خواستن . وام خواستن : خاقانی ازین درگه دریوزه ٔ عبرت کن تا از درتو زین پس دریوزه کند خاقان . خاقانی . ای با تو مرا دوستی سی روزه وز خدمت وصل تو کنم دریوزه . خاقانی . چشمه ای کاین حصار پیروزه کرده زوآب و رنگ دریوزه . نظامی . لنگر عقل است عاقل را امان لنگری دریوزه کن از عاقلان . مولوی . دریوزه ای کردم زتو در اقتضای آشتی دی نکته ای فرموده ای جان را برای آشتی . مولوی . کوزه از بحر چو دریوزه کند بحر پیداست چه درکوزه کند. جامی . نوری از پیشانی صاحبدلان دریوزه کن شمع خود را می بری دل مرده زین محفل چرا. صائب (از آنندراج ).