دریوز

دریوز. [ دَرْ ] (اِ) به معنی دریوزه است که کدیه و گدائی باشد. (برهان ). به معنی رفتن به درها، و در اصل جستجوی در بوده زیرا که یوز به معنی جوینده وجستجو کننده و گدائی کننده است و آن را دریوزه و درویزه نیز گویند. (انجمن آرا) (آنندراج ) : بجز درتو ندانم درین دیار دری و گر بود در دیگرنه مرد دریوزم . سوزنی . کنون ای قلتبان زان در به این در همی رو چون گدایان تو به دریوز. سوزنی . رجوع به دریوزه و درویزه شود.