دست برتافتن

دست برتافتن . [ دَ ب َ ت َ ] (مص مرکب ) پیچاندن دست . ♦ دست شکیب کسی برتافتن ؛ صبر از او بردن : آرام دلم بستدی و دست شکیبم برتافتی و پنجه ٔ صبرم بشکستی . سعدی . ♦ دست کسی را برتافتن ؛ آزار و گزند بدو رساندن : عاجز باشد که دست قوت یابد برخیزد و دست عاجزان برتابد. سعدی .