دستوربند

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

دستوربند. [ دَ ب َ ] (نف مرکب ) متصدی و قاعده ایجاد. (آنندراج ). ناظم . سامان ده : امور ملک را دستوربندم به تدبیر و برآیم از که کمتر. سنجر کاشی .