واژه جو

دستورزاده

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

دستورزاده . [ دَدَ / دِ ] (ص مرکب، اِ مرکب ) وزیرزاده . پسر وزیر: دستورزاده ٔ ملک شرق بوالحسن حجاج سرفراز همه دوده و تبار. فرخی . دستورزاده ٔ شاه ایران زمین حجاج تاج خواجگان بوالحسن . فرخی .

معنی دستورزاده | واژه جو