دستکان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دستکان . [ دَت َ ] (معرب، اِ مرکب ) از دستی به دستی دادن . اداره .دست بدست کردن . (یادداشت مرحوم دهخدا) : و هجرنا الحبیب خیفة أن یهَ َجر بداءً فیستمر عنانا و ترکناه للوری فکأنا قد أدرناه بیننا دستکانا. اسعدبن المهذب المماتی (از معجم الادباء چ مارگلیوث ج ٢ ص ٢٥٥).