دستگرد

(دَ گِ) [ په. ] (اِ.) ۱- قریه. ۲- زمین ناهموار. ۳- زمین و ملک زراعتی. ۴- بنایی مانند کوشک که گرد آن خانه‌ها باشد. دستگره و دسکره و دستجرد نیز گویند.