دسک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دسک . [ دَ ] (اِ) رشته و ریسمان تابیده را گویند که بر سوزن می کشند. (برهان ) (آنندراج ). رشته ٔ جامه دوختن . (شرفنامه ٔ منیری ). دسه . دشک . و رجوع به دسه و دشک شود.
دسک . [ دِ ] (اِخ ) دهی است از دهستان نبت بخش نیکشهر شهرستان چاه بهار. واقع در ٦٨هزارگزی باختر نیکشهرو کنار راه مالرو فنوج به نبت . با ٢٥٠ تن سکنه . آب آن از رودخانه و راه آن مالرو است . ساکنین آن از طایفه ٔ شیرانی هستند. (از فرهنگ جغرافیائی ایران ج ٨).