دعمی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دعمی . [ دُ می ی ] (ع ص، اِ) درودگر. (منتهی الارب ). نجار. (اقرب الموارد). ◄ راه فراخ یا میانه . (منتهی الارب ). معظم و بیشتر راه . (از اقرب الموارد). ◄ سخت و محکم از هر چیز. ◄ اسبی که در سینه یا سر سینه ٔ آن سپیدی باشد. ◄ (اِخ ) دعمی بن جدیلة، پدرقبیله ای از عرب . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).