دعن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دعن . [ دَ ] (ع اِ) برگهای خرما که بعضی را با بعضی به رسنی از پوست خرما بافته برآن خرما گسترند. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
دعن . [ دَ ع ِ ] (ع ص، اِ) بدخو و بدغذا. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
دعن . [ دِ ع َن ن ] (ع ص ) بی باک . (آنندراج ). ماجن . (اقرب الموارد). ◄ (منتهی الارب ). ج، دِعنّة. (اقرب الموارد). (اِ مص ) بی باکی .