دغدغان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دغدغان . [ دِ دِ ] (اِ) داغداغان . تادانه، که درختی است . (یادداشت مرحوم دهخدا). رجوع به داغداغان و تادانه در همین لغت نامه و در دایرةالمعارف فارسی شود.
دغدغان . [ دَ دَ ] (اِخ ) دهی از دهستان مواضعخان بخش ورزقان شهرستان اهر. سکنه ٔ آن ٢٥١ تن . آب آن از دو رشته چشمه و محصول آن غلات و حبوبات است . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).