دغرور
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دغرور. [ دُ ] (ع ص ) آنکه مردمان را بسیار به فحش کنایه کند و به بدی پیش آید. (منتهی الارب ). آنکه با بدی و شر متعرض مردم شود، و ناسزا گوینده . (از اقرب الموارد). دعرور. و رجوع به دعرور شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دغرور. [ دُ ] (ع ص ) آنکه مردمان را بسیار به فحش کنایه کند و به بدی پیش آید. (منتهی الارب ). آنکه با بدی و شر متعرض مردم شود، و ناسزا گوینده . (از اقرب الموارد). دعرور. و رجوع به دعرور شود.