دغلیان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دغلیان . [ دَ غ َل ْ ] (اِخ ) دهی از دهستان حومه ٔ بخش مرکزی شهرستان اهر. سکنه ٔ آن ٧٠١ تن . آب آن از چشمه و محصول آن غلات است . این ده در دو محل نزدیک هم به نام دغلیان بالا و پائین قرار دارد وسکنه ٔ دغلیان پائین ٢٦٨ تن میباشد. این دهات را داغلیان نیز میگویند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).