دفقی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دفقی . [ دِ ف ِق ْ قا ] (ع ص ) ناقه ٔ تیزرو و کریمةالنسب، یا ناقه ای که هنوز بچه نزاده باشد. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ اسپ ماده ٔ نیکورفتار شتاب رو. (منتهی الارب ). ◄ (اِ) نوعی مشی و راه رفتن که در آن شتاب است . (از اقرب الموارد): مشی الدفقی ؛ شتاب رفتن، یا گاهی بر این پهلو و گاهی بر آن پهلو یا گشاده گام رفتن . (از منتهی الارب ).