دفل
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دفل . [ دِ ] (ع اِ) گیاهی است تلخ که به فارسی خرزهره نامند. (منتهی الارب ). دفلی . (از اقرب الموارد). ورجوع به دفلی و خرزهره شود. ◄ قطران که به شتران گَرگین مالند. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد). ◄ قیر که در خنور و کشتی مالند تا آب نزهد از وی . (منتهی الارب ). زفت . (اقرب الموارد).