دل خیره

دل خیره . [ دِ رَ / رِ ] (ص مرکب ) خیره دل . متعجب . متحیر. سرگردان : هم از کار آن داس دل خیره ماند بر آن بت بنفرید و زآنجا براند. اسدی . ببد دایه دل خیره آمد دوان سخن راند با دختر از پهلوان . اسدی .