دلگه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دلگه . [ دَ گ َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان بهمنشیر، بخش مرکزی شهرستان آبادان . واقع در ١٠هزارگزی جنوب خاوری آبادان کنار رودخانه ٔ بهمنشیر، با ٤٠٠ تن سکنه . آب آن از رود بهمنشیر، و راه آن در تابستان اتومبیل رو است . ساکنان آن از طایفه ٔ محیسن هستند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).