دلگون
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دلگون . [ دَ ل َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان طیبی گرمسیری بخش کهکیلویه شهرستان بهبهان . واقع در ١٣هزارگزی شمال خاوری لنده مرکز دهستان و ٦هزارگزی شمال خاوری راه شوسه ٔبهبهان به اهواز، با ١٠٠تن سکنه . آب آن از چشمه و محصول آن غلات و پشم و لبنیات است . ساکنان این ده از طایفه ٔ طیبی هستند. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٦).