دمیتری
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دمیتری . [ دِ ] (اِخ ) دمتریوس (١٥٨٢ - ١٥٩١ م .). پسر ایوان چهارم (ایوان مخوف، تزار روسیه ). در سال ١٥٨٤ برادرش فیودور اول به جانشینی ایوان نشست، ولی عملاً فرمانروایی روسیه در دست ب . گادونوف بود. دمیتری در ١٥٩١ (احتمالاً به امر گادونوف ) بقتل رسید. پس از آن چند تن خود را دمیتری قلمداد کردند و مدعی سلطنت روسیه شدند، اولی حدود ١٦٠٠ در لهستان ظاهر شد، و مدعی شد که دمیتری همو است و یاری اشراف لیتوانی و لهستان و عاقبت مساعدت سیگیسموند سوم لهستان را جلب کرد. در ١٦٠٤ به روسیه لشکر کشید، گادونوف در ١٦٠٥ م درگذشت و دمیتری کاذب به عنوان تزار تاجگذاری کرد، اما توجه وی به لهستان و ازدواجش با یکی از نجبای لهستانی به نام مارینا سرانجام منجر به شورشی گردید و دمیتری بقتل رسید و واسیلی چهارم تزار شد. در ١٦٠٧ دمیتری دیگری پیدا شد. پس از اینکه مارینا تصدیق کرد که شوهرش هموست، لهستانیها او را یاری کردند و وی به مسکو لشکر کشید و تا حدی توفیق یافت ولی در ١٦١٠ کشته شد. پس از آن دو نفر دیگر مدعی فرزندی دمیتری شدند، ولی اولی در ١٦١٢ و دومی در ١٦١٣ اعدام شدند. در سال ١٦١٣ میخائیل رومانوف، سرسلسله ٔ خاندان رومانوف، تاجگذاری کرد، و دوران آشفته ای که در تاریخ روسیه به «دوران آشوب » معروفست پایان یافت . (از دایرةالمعارف فارسی ).