دمیکی
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دمیکی . [ دُ ] (ص نسبی ) منسوب به ابودمیک، جد ابوالعباس محمد... بختری دمیکی . (از لباب الانساب ).
دمیکی . [ دُ ] (اِخ ) محمدبن طاهربن خالد بختری دمیکی، معروف به ابن ابی دمیک بغدادی و مکنی به ابوالعباس . از محدثان بود و از عبیداﷲبن محمدبن عایشه و ابن المدینی و جز آن دو روایت کرد و جعفر خلدی و جز وی از او روایت دارند. او از ثقات بود و به سال ٣٠٥ هَ . ق . درگذشت . (از لباب الانساب ).