دنباوند
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دنباوند. [ دَم ْ وَ ] (اِخ ) کوه دماوند.(از برهان ) (از آنندراج ) (از فرهنگ جهانگیری ) : دیمه و شنبه دو شهر است از حدود کوه دنباوند واندر وی به تابستان و زمستان سخت سرد بود و از این کوه آهن افتد. (حدود العالم ). رجوع به دماوند شود.