دندان فکن

دندان فکن . [ دَ ف َ / ف ِ ک َ ] (نف مرکب ) قسمی از ماهی که گوشت آن بغایت لذیذ و لطیف باشد. (غیاث ) (آنندراج ) : ماهیش دندان فکن گشت و صدف گوهرنمای گاو او عنبرفزای و ساحلش سنبل گیا. خاقانی .