دهان گشاده

دهان گشاده . [ دَ گ ُ دَ / دِ ] (ن مف مرکب ) که دهان او گشاده باشد. با دهان باز. گشوده دهان . ◄ کنایه است از متعجب و متحیر : تیر گردون دهان گشاده بماند پیش تیغ زبانش چون سوفار. خاقانی . سوفاروش ز حیرت وحشی دهان گشاده شه چون زبان خنجر کرده به تیر لالش . خاقانی .