دوخان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دوخان . [ دُ ] (اِ مرکب ) خان دوم . خان دوم در اصطلاح بازی نرد. خانه ٔ دوم نرد. خانه ٔ بالای ته خان در نرد. (یادداشت مؤلف ).
دوخان . [ دُ ](اِخ ) یازدهمین امیر از اولوس جغتای در ماوراءالنهرظاهراً در حدود ٦٧٠-٧٠٦ هَ . ق . (یادداشت مؤلف ).
دوخان . [ دُ ] (اِخ )دهی است از بخش نوبران شهرستان ساوه . با ١٧١ تن سکنه . آب آن از چشمه و راه آن ماشین روست . از آثار قدیمی امامزاده ای دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ١).