دود افکندن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دود افکندن . [ اَ ک َ دَ] (مص مرکب ) دود برافکندن . دود برانگیختن . دود برآوردن . ◄ کنایه از جادویی است : به دود افکندن آن زلف سرکش که چون دودافکنان در من زد آتش . نظامی . رجوع به دودافکن و دودافکنی شود.
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دود افکندن . [ اَ ک َ دَ] (مص مرکب ) دود برافکندن . دود برانگیختن . دود برآوردن . ◄ کنایه از جادویی است : به دود افکندن آن زلف سرکش که چون دودافکنان در من زد آتش . نظامی . رجوع به دودافکن و دودافکنی شود.