دود انگیختن

دود انگیختن . [ اَ ت َ ] (مص مرکب ) دود برآوردن . ◄ سوزانیدن و افروختن . (ناظم الاطباء). ♦ دود انگیختن از جان کسی ؛ وی را دچار پریشانی و تیرگی خاطر و آزردگی ساختن : آه خاقانی شنو با زلف دودافکن بگوی کاین چه دودست آخر از جان فلان انگیخته . خاقانی . رجوع به دود برانگیختن شود. ◄ تاراج کردن و ویران نمودن و پایمال کردن . ◄ از بیخ برکندن . (ناظم الاطباء).