دودافکنی

دودافکنی . [ اَ ک َ ] (حامص مرکب )دود افکندن . صفت و چگونگی دودافکن . ◄ جادویی . سحاری . پریسایی . (یادداشت مؤلف ) : جهانی چو هندو به دودافکنی چو یغما و خلخ شد از روشنی . نظامی . شب و روز می گشت در چین و رنگ به دودافکنی طشت آتش به چنگ . نظامی . دلش حراقه ٔآتش زنی داشت بدان آتش سر دودافکنی داشت . نظامی . رجوع به دودافکن شود.