واژه جو

دودخانه

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

دودخانه . [ ن َ / ن ِ ] (اِ مرکب ) کوره . تنوره : و به تنور اندر نهند یا به دودخانه ٔ آبگینه گران . (ذخیره ٔ خوارزمشاهی ). ◄ دودمان و خانواده . (ناظم الاطباء) (برهان ) (از فرهنگ جهانگیری ). خاندان و دوده . (آنندراج ) : ایا ستوده به تو دودخانه ٔ نبوی جهان گرفته به عزم صواب و رای قوی . سوزنی . ◄ نژاد. (ناظم الاطباء). تبار. (آنندراج ).

معنی دودخانه | واژه جو