دودله

دودله . [ دُ / دِ ل َ / ل ِ ] (اِ مرکب ) دودانه . (جهانگیری ) (از برهان ). دودداله . دوداله . بازی الک دولک و پله چوب . (از ناظم الاطباء). قله . مقلاة. الک دولک . الک جنبش . کال چنبه . جفته . پله چوب .قلا و مقلا. (یادداشت مؤلف ). رجوع به الک دولک شود.

دودله . [ دُ دِ ل َ / ل ِ ] (ص نسبی ) متردد و مشکوک و بی ثبات و کسی که در کارها همیشه شک می آورد و هرگز از روی یقین کاری نمی کند. (ناظم الاطباء). کنایه است از متردد. به عکس یکدله . (انجمن آرا). دودل . مردد. مذبذب . مریب . مرتاب . شاک . مضطرب . باتردد.باتردید. (یادداشت مؤلف ). متردد. (غیاث ). تداول، دودله و مضطرب شدن : عِزهَل . عَزهَل ؛ مرد دودله و مضطرب . (منتهی الارب ). مشترک ؛ مرد دودله . (منتهی الارب ). ♦ دودله شدگی ؛ تردید و بی ثباتی و بی قراری و نامعینی و ناپایداری . (ناظم الاطباء). ♦ دودله شدن ؛ دودل شدن . متردد گردیدن . مردد شدن . به شک افتادن . به تردید گرفتار شدن . مضطرب شدن . تلجلج . (یادداشت مؤلف ). تعمه . تردد. تصفق . عمه . عموه . عمهان . عموهة. عموهیة. تعامه . تعلعل . تکرر: تمرغ ؛ دودله شدن در کاری . تهته ؛ دودله شدن در باطل . (منتهی الارب ). ◄ کسی که هرلحظه دارای کیش و اعتقادی است . (ناظم الاطباء). ◄ منافق . (غیاث ): رجل مذبذب ؛ مرد دودله . (منتهی الارب ). ◄ بی خیال و بی فکر. (ناظم الاطباء).