دوراه

دوراه . [ دُ ] (اِ مرکب ) دوراهی . نقطه ای که از آن دو راه منشعب می شود مانند دو راه اصفهان، دو راه یزد، دو راه خمین و جز آنها که عموماً نام محلی سر راه می باشند. (یادداشت مؤلف ) : ای بر سر دوراه نشسته درین رباط از خواب و خورد بیهده تا کی زنی لکام . ناصرخسرو. رجوع به دوراهه و دوراهی شود.

واژه ثبت‌شده در فرهنگ املایی