دوشان تپه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دوشان تپه . [ دُ ت َ پ َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان الند بخش حومه ٔ شهرستان خوی . ٢٠٠ تن سکنه . آب آن از چشمه تأمین می شود. صنایع دستی زنان جاجیم بافی . در ٥٠٠ گزی مرز ترکیه قرار دارد. (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).
دوشان تپه . [ دَ ت َپ ْ پ ِ ] (اِخ ) ناحیه ای است واقع در نزدیکی تهران و دارای معدن آهن و سرب است . (یادداشت مؤلف ). ناحیتی به مشرق تهران و دولاب که به کوههای سه پایه و قصر فیروزه منتهی می شود و از دوران قاجاریه محل اسب دوانی بود و اینک فرودگاه نظامی بدان موضع قرار دارد. یکی از دروازه های قدیم تهران که بدین ناحیت می رفت نام دوشان تپه داشت .