دومة
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دومة. [ دَ م َ ] (ع اِ) زن مست . (ناظم الاطباء). ◄ خایه . (منتهی الارب ) (ناظم الاطباء) (آنندراج ).
دومة. [ دَ م َ ] (اِخ ) زنی بوده است می فروش . (ناظم الاطباء) (منتهی الارب ) (آنندراج ).
دومة. [ دَ م َ / دو م َ ] (اِخ ) دومةالجندل . شهری نزدیک تبوک که در آن حصنی محکم بوده است . (ناظم الاطباء). رجوع به دومة الجندل شود.