دک دک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دک دک . [ دِ دِ ] (اِصوت ) حکایت حالت انقباض و انبساط بدن از سرما. لرزیدن بدن بشدت و سختی . (لغت محلی شوشتر، نسخه ٔ خطی ). ♦ دک دک (دیک دیک ) لرزیدن ؛ سخت بلرزه درآمدن بدن از سرما یا از ترس . و رجوع به دک شود.
دک دک . [ دِ دِ ] (ع اِ صوت ) اسم صوتی است که بدان خروس را زجر کنند. (از منتهی الارب ) (از ذیل اقرب الموارد).
دکدک . [ دَ دَ / دِ دِ ] (ع اِ) به معنی دکداک است . ج، دَکادِک، دَکادیک . (ازاقرب الموارد) (منتهی الارب ). رجوع به دَکداک شود.