دکیسه
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دکیسة. [ دَ س َ ] (ع اِ) گروه مردم . (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).
دکیسه . [ دِ کیس ْ س ِ / دِ س ِ ] (صوت ) کلمه ٔتعجب است در تداول لوطیان و مشتی ها. علامت تعجب و علامت استفهام انکاری است . صوتی است علامت تعجب و گاهی تحقیر را. (یادداشت مرحوم دهخدا). دکی . دکیره . زکی .