دیبک
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دیبک . [ ب َ ] (ا) دیوک . نوعی دانه ٔ هرز که در میان گندم و جو باشد. نوعی تخم علف هرز که در گندم و جو پیدا آید. قسمی از چوب که میان گندم روید. (یادداشت مؤلف ). ◄ هاون سنگی . (یادداشت مؤلف ). هاون چوبی .
دیبک . [ ب َ ] (اِخ ) دهی است از دهستان چالدران بخش سیه چشمه ٔ شهرستان ماکو دارای ٢١٢ تن سکنه . (از فرهنگ جغرافیایی ایران ج ٤).