دیدان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دیدان . (ع اِ) ج ِ دودة. (تاج العروس ). کرمان . کرمها : سده و دیدان و استسقاء و سل کسر و ذات الصدر و لدغ و درد دل . مولوی . رجوع به دوده ٔ شود.
دیدان . (اِ) نام اول ماه از زمستان . (آنندراج ).
دیدان . [ دَ ی َ ] (ع اِ) ددن . دد. دداً. دَیْد. بازی . (منتهی الارب ). لهو و لعب . (از اقرب الموارد).