دیدب
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
دیدب . [ دَ دَ ] (معرب، اِ) نگاهبان .(منتهی الارب ). رقیب . (اقرب الموارد). دیدبان معرب است . (منتهی الارب ). پاسبان . ناظر. (ناظم الاطباء). ◄ طلیعه . (اقرب الموارد). طلایه ٔ سپاه . قدام العسکر. (از تاج العروس ). ربیئة. (اساس البلاغة). ◄ گورخر. (منتهی الارب ) (از اقرب الموارد).