دیوگیر

دیوگیر. [ وْ] (نف مرکب ) کسی که دیو را بگیرد. (برهان ).گیرنده ٔ دیو. شکارکننده ٔ دیو. ◄ (ن مف مرکب ) کسی را گویند که او را جن گرفته باشد. (برهان ). دیودار.

دیوگیر. [ وْ ] (اِخ ) نام شهری است در ملک دکن و در این زمان به دولت آباد شهرت دارد. (برهان ) (از غیاث ) (از آنندراج ).