ذمیمه
/vâže/
لغتنامه دهخدا
(ذَ مِ) [ ع. ذمیمة ] (ص.) مؤنثِ ذَمیم.<br>
فرهنگ فارسی معین
(ذَ مِ) [ ع. ذمیمه ] (ص.) مؤنثِ ذَمیم.
لغتنامه دهخدا؛ نسخه SQL
ذمیمة. [ ذَ م َ ] (ع ص ) ذمیمت . تأنیث ذمیم . مذمومة. نکوهیده . ناستوده . زشت . و فی الحدیث : الشوم و الطیرة ذروها ذمیمة؛ ای مذمومة. ◄ بئر ذمیمة؛ چاه کم آب . چاه پرآب . چاه بسیارآب . (از اضداد است ). ◄ (اِمص ) بر جای ماندگی . زمامت . ج، ذمیمات، ذمایم .