ذوعقب

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ذوعقب . [ ع َ ] (ع ص مرکب ) فرس ذوعفو و عقب، فعفوه اول عدوه و عقبه ان یعقب محضراً اشد من الاول .