ذوفتاق
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
ذوفتاق . [ ف ِ ](اِخ ) موضعی است . حرث بن حِلِّزَة الیَشْکُری گوید: فالمحیاة فالصفاح فاعلی ذی فتاق فعاذب فالوفاء فریاض القطا فاودیة الشر بب فالشعبتان فالابلاء (از تاج العروس ).
ذوفتاق . (اِخ ) نام کوهی است . (المرصع).