ذوفجر

/vâže/

لغت‌نامه دهخدا ـ ویرایش دوم

ذوفجر. [ ف َ ج َ ] (اِخ ) موضعی است . بشیربن النکث گوید: حیث ترا ای مأسل و ذوفجر یقمحن من حبته ما قد نثر. (از تاج العروس ).