رابله
/vâže/
لغتنامه دهخدا؛ نسخه SQL
رابلة. [ ب ِ ل َ ] (ع اِ) گرداگرد پستان . (منتهی الارب ).
رابله . [ ب ُ ل ِ ] (اِخ ) از مشاهیر علمای فرانسه بود. درسال ١٤٨٣ م . در شینون متولد شد و در ١٥٥٣م . وفات یافت . ابتدا در زمره ٔ راهبان بود و سپس این طریقه را ترک گفته و در دانشکده ٔ پزشکی مونپلیه بتحصیل طب اشتغال ورزید پس به رم رفت و دوباره در سلک رهبانان درآمد اما در آثار خود راهبان و آیین آنان را استهزاءمیکرد از اینجهت مطالعه ٔ بعضی از کتابهایش از طرف پاپ منع شد. بعضی از تألیفاتش پس از مرگ آشکار شد.