راست انداز

راست انداز. [ اَ ] (نف مرکب ) که مستقیم افکند. مقابل کژانداز. ◄ آنکه تیر مستقیم بنشانه رساند. که مستقیم بر هدف زند. کسی که تیر را بهدف بزند. مجازاً تیرانداز قابل : ز غمزه تیر و از ابرو کمان ساز همه باریک بین و راست انداز. نظامی . ◄ صفت گستهم فرزند نوذر از پهلوانان داستانی ایران باستان : دیگر پسر نوذر بود پدر طوس و گستهم راست انداز. (مجمل التواریخ و القصص ص ٢٧).