راه نواختن
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
راه نواختن . [ ن َ ت َ ] (مص مرکب ) نواختن تار و آلات موسیقی . زدن نغمه و نوا. آهنگ زدن . نواختن آهنگ . نواختن نغمه ٔ موسیقی : ملک دل داده تا مطرب چه سازد کدامین راه و دستان را نوازد. نظامی . و رجوع به راه درمعنی موسیقی و سرود و آواز شود.