رایان
/vâže/
لغتنامه دهخدا ـ ویرایش دوم
رایان . (اِخ ) کوهی است به حجاز. (منتهی الارب ) (از معجم البلدان ).
رایان . (اِخ ) دهی است بناحیه ٔ اعلم . (منتهی الارب ). قریه ای است از قراء ناحیه ٔ اعلم همدان . (از معجم البلدان ).
رایان . (اِخ ) نام شهری است در خطه ٔ راجپوتانا واقع در حوزه ٔ جونپور و ١٢٦هزارگزی شمال شرقی آن . رایان دارای قلعه ای بسیار بلند و باشکوه میباشد. (از قاموس الاعلام ترکی ).